– Апа, осы атам жеңілейіп кетіпті-ау? – деді.
– Тәңір алғырдың сені сатып алған малын көтере алмай жүргені ғой, біздің не ойлап жүргенімізді қайдан білсін!
– Апа, осы атам мені жақсы көрем деуші еді, онысы бекер екен-ау?
– Сені жақсы кергенмен де, бай мен малды сенен де артығырақ көргені ғой...
– Апа, осы адам өз баласын кемшілік, қоршылыққа қалай қияды екен?
– Рас, қалқам, қазақтың қызды «жат жұрттыққа жаратылған бала» дейтіні бар ғой. Кім болса, соған, тек мал берсе бере салады, сондықтан ғой қыз байғұстың: «Бар ма екен ата-анадан бауыры қатты, баласын әлпештеген малға сатты...» деп өлең айтып жылайтыны.
Қалың мал
·
Спандияр Көбеев
