Қазір сізге бала тәрбиелеудегі ең ғажап әдісті айтамын. Дайынсыз ба?
Орнымнан тұрдым да, шашылған жемістерді өзім тере бастадым. «Сафиназ, қара! Мен жемістерді жинап жатырмын. Мынау апельсиннің қабығы, мынау алманікі, мынау бананның қабығы» деп сөйлеп отырмын. Не болды дейсіз ғой?
«Мен де жинаймын!» Сафиназдан осы сиқырлы сөз шықты. Жаныма жүгіріп келіп, менімен жарысып, жинап тастады. «Жарайсың, Сафиназ!» деп мақтап қойдым.
Сөйтсек, балаға айна болу керек екен. Алдымен өзің жасайсың. Бала соны айнытпай көшіреді.
