Зеңбірек жеті рет атылғасын істің оңға басқанын білдім де, келіп жаттым, әбден шаршаған адаммын ғой, жатсам қатты ұйықтап қалыппын. Бір кезде зеңбірек тағы да атылды, даусынан шошып оянып, көзімді ұқалай секіріп тұра келдім. Біреу: «Губернатор, губернатор!» — деп шақырады, капитанның даусы екенін бірден-ақ таныдым. Ол менің қорғанымның үстіндегі таудың басында тұр екен. Үйден тез көтеріліп шығып, қасына келгенімде, құшағын жайып:
— Менің қымбатты досым, менің құтқарушым, міне, сіздің кемеңіз. Ол — сіздікі, біз де — сіздікіміз, — деді.
Бұрылып теңіз жаққа қарасам, кеме жағаға жарты мильдей-ақ жерде, баяғы мен салмен келіп шыққан шығанаққа келіп тұр екен. Жауын жеңіп, адамдарын тиісті жеріне орналастырып болған соң, зәкірді жинатып, әлгі айтқан шығанаққа барып тоқтауға бұйрық берген екен де, өзі маған келген екен.
Үйімнің түбіндегі кемені көргесін, кенеттен кездескен қуаныштың салдарынан есімнен танып, ақылымнан адаса жаздадым. Ақыры құтылатын сағатқа жеттім. Енді босандым ғой деп айтсам да артық болмас деп ойлаймын. Кедергінің бәрі жойылды, менің бақытыма қайда барғым келсе де жарайтын үлкен нағыз теңіз кемесі тап болды. Бір ауыз сөз айтуға шамам келмей, толықсып теңселе бердім: тілім күрмелді, ырқыма көнбеді. Егер капитан келіп ұстай алмағанда, тұрған жерімде құлап қалатын едім.
Халімнің қандай болып тұрғанын сезді де, қалтасынан бір кішкене шыныға құйған дәрі сықылды бір нәрсені аузыма тақап бір жұтқызды; әдейі мен үшін алып келсе керек: әлгіні жұтқызды да, сүйемелдеп жерге отырғызды. Содан кейін есімді жинадым, бірақ көпке дейін сөйлей алмадым.
Байғұс капитанның қуанғаннан есі шығып кетті. Менің маңдайымнан сипап жас балаша жұбатты, маған шын жақындығын білдіріп тәтті сөздер айтты. Бірақ мен айтқандарына жөнді түсіне алмадым; себебі шексіз қуаныш ақылға да ерік беріңкіремеген болу керек, бір кезде көзімнен жас шықты, содан кейін барып сөйлеуге тілім келді.
Сол кезде өзімнің құтқарушымды құшақтадым. Мені құтқару үшін құдайдың аспаннан түсірген адамы ғой деп сізге солай қарап отырмын, осында болған оқиғаның бәрі құдіреттің ісі емес пе? Мұндай оқиғалар дүниені билейтін жасырын күшті ыспаттайды және дүниенің ең қараңғы түкпірінде қалған бақытсыздарды жаратушының көретіндігін анықтайды дедім.
