Янка Купала

Аднаасобніку

Што ты спіш? для каго? 

Эх, аднаасобнік! 

Адзіноцтву, бядзе 

Дасужы падсобнік.

Дваццаць год, як за сном 

Свету ты не бачыш.

Нібы курыца, ў цьме 

Квокчыш ды кудахчыш.

Чуць карова і конь   

 Дыхаюць за плотам.

І чуць дыхаеш сам 

Вымазаны потам.

Во — калгас, вунь — калгас 

Людзі там як людзі,— 

Ў грамадзе, ў яснаце 

Вольна дышуць грудзі

Трактар полем ідзе, 

Ложыць скібу ў скібы 

А ў цябе тупы плуг, 

Ці ж не бачыш хіба?

Засяюць а ў пару 

Землі зернем чыстым 

Буйна руні растуць,

Гнуцца каласіста.

Во касцы грамадой 

Косяць сенажаці, 

Грамадой ураджай 

Выйшлі жнеі жаці.

Гоман, песні плывуць 

Гулка ад калгаса...

Ты маўчыш і глядзіш 

На ўсё гэта ласа.

Яны ўперад ідуць 

Шляхам бітым, ясным, 

Ты пляцешся ў хвасце 

Збеднены, няшчасны.

Во на выбары йдуць 

3 сталінскім партрэтам, 

Ты ж украдкай брыдзеш 

Як не сорам гэта?!

Што ты спіш? для каго? 

Эх, аднаасобнік! 

Адзіноцтву, бядзе

 Дасужы падсобнік.

1938