Змітрок Бядуля

З пясняю сонца

Апраніся ў святочную світку, 

Кінь у тхлань паднявольніцу — спадчыну, 

Адкінь думкі цьмы — недабіткі

3 кроснаў матчыных!

Панскі біч не гудзе над плячыма, 

У палацах загібла сваволія.

Сустракай жа вясёла вачыма Камсамолію!

Камсамол мкнецца ў вёскі і сёлы, 

Нібы вырай на вашыя гонейкі, 

У цемру кідае смела, вясёла

Ясна сонейка.

Ён з мазольнай рукою к вам рвецца, 

Ён — тварэц новых дзён, шчасця новага,—

Адрывае пагніўшыя вецці У дуброве ён.

Маладняк нараджае багата,

Увось пранізаны творчаго працаю; 

Чыпіць новыя светлыя святы

У новай хаце ёй.

Камсамолься, сяліба ратая, 

Заіскрыся чырвонай частуіпкаю, 

Хай твая песню спяваю

Вольнай птушкаю.

Выкінь вон гультаёў — багамолаў, 

Што думкі званіцай.

Парабі ўсе капліцы на школы, 

Каб вучыцца ў іх.

Малы ўнук, сівы дзед і жанчьна

Хай праз кніжку са светам знаёмяцца.

Асвятліцца ў час адпачынку Уся ваколіца.