автордың кітабын онлайн тегін оқу  На раніцу з неба пакралі ўсе зоркі

Бядуля Змітрок

Змітрок Бядуля 

На раніцу з неба пакралі ўсе зоркі

На раніцу з неба пакралі ўсе зоркі

I ноч пабляднела ў цяплыні.

Пад грэбляю кончылі жабы гаворкі, 

Шпакі не крычалі пад млынам.

Згубіла зарніца чырвопую хустку

На ночным вясёлым гулянні.

Паветра было так пахуча і густа, 

Расу вышывала паляна.

I хаты і гумны ў тумане патоплі, 

У вэлюмы іх абгарнулі.

На лісцях кляпоў запаліліся кроплі, 

Расло кукаванне зязюлі.

Прытульна, бы ў хаце, было пад туманам.

Дымілі азімы ля гаю.

Заснула ля крушні пад мшалым парканам

Пастушка — бабуля старая.

Бы корч пажаўцелы — крывы і кароткі —

Тут выкалупалі лапаткай.

У твар калі глянеш — няйначай стагодка, 

А з росту — малое дзіцятка.

I нюхала камень худая цялушка.

Дзяўблі гнілы корч гусяняты.

Над дзічкай звінела маленькая птушка, 

I пахла дымком гаркаватым.