автордың кітабын онлайн тегін оқу  Ноч разліла свой атрамант

Бядуля Змітрок

Змітрок Бядуля 

Ноч разліла свой атрамант

Ноч разліла свой атрамант

Па-над морам паміж скал.

Ходзіць-бродзіць сівы лямант, 

Карак б'е за валам вал.

Вецер грае, водзіць спевы, 

Звоніць тысячамі кос,

Сыпле пукі пер'яў з пены

На заслюнены адкос.

А на мысе на Піцундзе,

Што разлёгся, бы ягнё,

Вырастае ў блеску-цудзе

Вабным вокам аганёк.

Дайце човен, рыбаловы,

Каб лягчэй за матылька.

3 думкай радаснай, агнёвай

Паплыву да аганька.

Вецер грае на прасторы, 

На хрыбтах імглістых хваль.

Як і сёння, заўтра мора

На чале накіне даль.