Змитрок Бядуля

Каўказ

Чалом, чалом,

Узгоркі і даліны,

Малінавыя далі

Беларусі! Я хутка

Свой кажух вясковы скіну, 

Яшчэ тры дні —

У леце апынуся.

Бывай, бывай,

Зіма з вішнёвым цветам, Дзе рэчкі звоняць

Звонам лёду!

Імчуся ўдаль.

Лячу, як птушка ў лета, 

Дзе сонца лье на мора

Колер мёду.

Бывай, бывай! —

I праз акно вагона

Я чую кліч,

Хваёвы кліч барыны.

Ружовы снег загафтаваў загоны —

Палаюць-ззяюць

Блескам азярынаў. .

Лагодны фон

Альховых акварэляў

Пажарыць шыры

Кволым мігаценнем.

Хваіны дзве

На ўзгорку заімглелі,

 Ківаюць мне здалёку, як два цені.