автордың кітабын онлайн тегін оқу Думка (Эх, мой братка, эх, мой родны…)
Янка Купала
Думка (Эх, мой братка, эх, мой родны...)
– Эх, мой братка, эх, мой родны,
Што так спахмурнеў:
Ці ты зьбіўся з пуцявіны,
Ці саўсім ня меў?..
– Як жа мне вясёлым быці,
Як жа не тужыць:
Доля наша, доля цёмных,
Каменем ляжыць.
Глянь на нашы хаты, вёскі,
На шнуры, на край,
На народ зірні сярмяжны
I тады пытай.
Столькі той крыві чырвонай,
Столькі сьлёзных рэк
Разышлося, разьлілося –
Крыўдна зь веку ў век.
А заплатай, а падзякай
За мільёны ран –
Ўсё крыжы і наспы тыя
Ды нямы курган.
– Не сумуй, брат! Бліснуць зоры,
Шчасьця ўскрэснуць дні;
Долі, волі ўзойдзе кветка
Са сьлёз і крыві!
