Змитрок Бядуля

I будзе на палях трывожная работа

I будзе на палях трывожная работа.

I будзе працы шмат на гонях, па шнурах.

I не паможа тут гультайства, неахвота, 

I не паможа страх.

Спякота або дождж, пагода — непагода,—

Ты вырваны карэнь з радзімай стараны.

Ты вырваны з гнязда — не трэба тваёй згоды —

I пагналі бізуны.

Давай зямлю араць гранатамі тым часам,

А тысячамі куль пасля баранаваць,

Гнаіць крывёй людской і дымпым цёплым мясам, 

I дзень і ноч працуй — о, дзе спачын пасцелі?

3 вачэй тваіх зірне шаленства каламуць.

Кашуля пагніе на адзічалым целе,

I чэрві загрызуць.

Зайграе на гумне агнёвае вяселле,

Замест вясновых руж захмеліць пах гнілля.

Пад яблыняй вясной гарматная капела

Заменіць салаўя.

У яме будзеш яшць на многа міль ад хаткі, 

I нават твой нясок разбурыць лётагуб.

А голад, як той воўк, у грудзі роднай маткі

Запусціць востры зуб.