Әңгіме, очерк, фельетон, мақалалар
Сәбит Дөнентаев – поэзиясы терең мазмұнды ақын. Поэзиясы ойлылықпен қатар өзіне тән көркемдік өзгешеліктерімен ерекшеленеді. Ақын өлеңдері қандай көлемде жазылса да белгілі бір оқиғаға құрылған, айтар ойы мен типтік образдары бар.
Жас шектеулері: 12+
Қағаз беттер: 211
Пікірлер 2
👍Ұсынамын
Көкетай әңгімесі, мен оқыған әңгімелердің ішіндегі жүрекке ерекше бір сезім қалдырған, бүгінгі күніме шүкіршілік еткізген шығарманың бірі десем қателеспеймін... Әңгімені оқыған кезде көзіме жас еріксіз тоқтамай, Көкетайды өзімнің құшағыма алып, жұбатқым келді, бірақ әттең ол мүмкін емес...
Дәйексөздер 16
ешкімге де көңіл бөлмей күн бойы жылаған күндері болатын.
Көркемтайдың Нағимаға бауыр басушылығының себебі Нағиманың өзі біртүрлі жұмсақ жүректі, жылы жүзді, кісіге жақындығы бар әйел еді. Біреудің зорлауымен Ысқақтың баласына тиген. Келгеннен-ақ Көркемтайды өзіне тартып аяушылыққа қалып, еліктіріп алып еді. Оңашада бетінен сүйіп, «жылама, әжеңді көп уайымдай берме, жүдеп кетесің»—деп ақыл айтып қоятын, бүгін де Көркемтайды оятып жұбатып отырғаны сол еді.
Бірақ Көркемтайдың қайғысы бүгін бұрынғысының үстіне жамалып, күштірек болған себепті ол жұбанбады. Оның қайғысының күшеюіне үлкен бір себеп бар еді:ң шешесі тірі кезде тайынан мініп үйреткен көкбестісі әлі бар. Сол көкбестісін Ысқақтың үйі жұмысқа жегіп, балаларына мінгізіп дамыл бермей жүдететін болған. Шешесінен қалған, кезіне ыстық көрінген аты болған соң
Қош, арманда кеткен Көркемтай!
Кеңес өкіметі тамыр жайып таралып келе жатқанда, енді мұнан былай сен секілді жетімдерге көзін салар. Оларды жоқтаусыз тастамас, жылатпас!
Ақтығында жас өмірінің қызығын көре алмай, жаратылыстық қаһарына кәне алмай, жана тұрмыстың гүлін, жемісін ора алмай, қорғансыз, бақытсыз, жоқтаусыз өскен Көркемтай айдаладағы көк моланың бір бұрышында қызарып-батқан күнмен бірге ақтық дем алысын бітіріп қайтпас сапарға кетті.