Пақырлық дүниені тәрк ету емес. Пақырлық мал-мүлікті ілімнің жолында аямай қарыштау. Дәруіш ілім қуалайды. Байлық дәруішті қуалайды. Кейдейлік тәннің сыртында емес, ішінде болады. Нағыз пақыр атану үшін мүбәрак пайғамбар сияқты өмір сүріңдер. Пақыр болу – жомарт, шыншыл, кішіпейіл болу. Кісіден бұрын асқа қол созбау, әдептен озбау. Тойып тамақ ішпеу. Жоққа сабыр, барға қанаған ету. Ойға батып, тағат үзбеу. Қате ісіне өкіну, тағдырдың сынағына көну. Өзіңді мақтамау, өзгені даттамау. Алланы үздіксіз ұлықтау, құмарлықты құрықтау. Бұйырғанға тәуба қылып, баянсызды тәрк ету. Кім де кім пақырлықты осы мақамда меңгермесе өз обалы өзіне. Ондай пенде хикметсіз пақырлықтың құрбаны болады. Құты қашып, берекесі шашылған тағдырына ие бола алмай тақыр кедей болып өмір сүреді. Кім көрінгеннен дүние дәметіп, қайырсыз қайыршыға айналады
