автордың кітабын онлайн тегін оқу  Раджаўся дзень

Кляшторны Тодар

Тодар Кляшторны

Раджаўся дзень ...

* * *

Раджаўся дзень,

За лесам тухлі зоры, 

I хтосьці золата

Над стрэхамі губляў, 

А над бялёсымі

Люстэркамі азёраў

Туман сярэбраную

Пражу разматаў.

Жалейка пастуха

Дзень новы прывітала, 

На канапляньніку

Загралі вераб’і, 

Зара за ўзгоркамі

Вачніцы замыкала

I косы вешала

На росныя гаі.

А ў полі ціш,

Нямая ціш у полі...

I толькі вецер

Жоўтыя лісты

Разносіць з рогатам

На задуменных гонях, 

Як старасьць моладасьці

Выцьвіўшыя сны.

Калі ж, калі,

Калі у ціш нямую

Сталёвыя

Засьвішчуць салаўі, I новы сьпеў,

I радасьць закрасуе

Над дываном засмучаных далін?..

Прыйшла вясна, 

Як многа тысяч вёсен, 

Прыйшла і згінула

Крыклівым журавом,

 I зноў каса

Над пожнямі галосіць

I ціха шэпчуцца

Калосьсі пад сярпом.

Сыпнула восень

Жоўтымі лістамі, 

Павісьлі сінія

Туманы на раку, 

I зноў цапы

Драўлянымі зубамі

Ляніва шастаюць

Салому на таку...

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Адплачце, гусі, 

Сум над балатамі, 

Рыссыпце жалабу –

У ліловай ночы сьцень.

I гіне ноч

Над любымі палямі, 

I змрокі чорныя

Раджаюць новы дзень.

1926