Тодар Кляшторны

Восень

I

Слаўны вечар... Пагода ліпнёвая, 

А у садзе красуецца верасень...

Колькі яблыкаў восень ружовая, 

Залацістая восень развесіла.

II

Блудзяць хмаркі - вандроўнікі дальнія, 

Месяц косіць абмежкі ліловыя, 

Загарэлі затоны крыштальныя, 

Засмуцілася сінь вераснёвая.

III

Плачуць гусі - асеннія здраднікі, 

Плачуць гусі, як сэрца дзяўчыны...

Заглядзеліся ў даль канаплянікі

Над бялявым вянком павучыння.

IV

Эх вы, сцежкі, - дарожанькі вузкія, 

Эх ты, просінь, тыняная просінь...

Хоць прыгожа вясна беларуская, -

Прыгажэй беларуская восень.

V

Як прыгожы сады вераснёвыя...

Закахаўся я ў казачны верасень...

Колькі яблыкаў восень ружовая, 

Беларуская восень развесіла.

(1928)