Казімір Сваяк

 

Што занадта — нездарова

Занадта адпачыўку — душы аслабленне,

Занадта суматохі — духу вар’яценне.

Занадта абароту — другім кошт вялікі,

Занадта супакою — свінскія навыкі.

Шмат кахання занадта розум ачмучае,

А занадта лякарстваў смертухну ссылае.

Занадта хто субтэльны: хоча ашукаці,

Хто занадта суровы: тыранам трэ зваці.

Праз меру хто ашчадны, той лакомцам будзе,

Хто занадта адважны, хвальком завуць людзі.

Зашмат каму багацтва — калода у ногі,

Зашмат чэсці хто мае — нявольнік убогі.

Занадта раскошы — ціхенька у гроб заганяе,

Хто занадта разумны, кепствамі канчае.

Занадта многа веры — згубная дакука,

Занадта многа сэрца — сабе й людзям мука.

Занадта абяцання — радосна дурному,

Занадта сабірання — прыдасца другому.

Занадта мнагамоўны — сакрэту не мае,

Занадта жартаўлівы — лепшых высміхае.

Зашмат многа павагі — гордасці знак шосты,

Калі ты надта добры — скажуць, што запросты,

Надта каму паддацца — то сябе паніжыць,

Занадта далікатны усім чыста збрыдзіць.