автордың кітабын онлайн тегін оқу Спявай па-над Сольчай, салоўку
Ян Чачот
Спявай па-над Сольчай, салоўку
Спявай па-над Сольчай, салоўку,
Хоць я цябе там не пачую.
Увечары прыйдзе ізноўку
Яна ў тваю заціш лясную.
Яна, каго ў думках нам стрэціць
Так люба у дзень гэты весні,
Хоць хвілю здалёк нам пасвеціць
І хвілю тваёй чыстай песні.
Ты, Сольча, пад месячным ззяннем
Між лозаў, праз зацень завояў
За далеч, з глухім буркатаннем
Нясі сваё срэбра жывое.
Яна, каго ў думках нам стрэціць
Так люба у час гэты весні,
Хоць хвілю здалёк нам пасвеціць
І хвілю тваёй, рэчка, песні.
Ці пойдзем калі яшчэ з ёю
Паслухаць пад месяца ззянне
Салоўку чароўнай парою
І, Сольча, тваё буркатанне?
Мо з часам пачуцці астынуць,
І знікнем мы ўсе, як аблокі,
Усё ж нашы душы не згінуць,
Запомняць нас Сальчы затокі.
