Ян Чачот

Яўнута Гедымінавіч, 

вялікі князь літоўскі

Шабля - рыцарам не робіць,

Як і князем - мітра.

Даказаў то добра Кейстут,

Што ўмеў дзеяць хітра.

Меншы брат Яўнута, млявы,

Толькі спаў на троне.

Ды шум Кейстутавай змовы

Князь пачуў спрасоння.

Босы ўцёк у кажушку ён

У снягоў сувоі,

Ды яго злавілі ў лесе

Кейстутавы воі.

Хоць сябры Альгерд і Кейстут,

Не было ў іх веры:

Княства долі змацавалі

Добра на паперы.

Стаў Альгерд вялікім князем -

Жыць ліцвінскай славе!

А Яўнуту ва ўладанне

Аддалі Заслаўе.

Меў ён розум: не ірваўся

За сваё да бою.

Не заліў, як Свідрыгайла,

Ён Літву крывёю.