Уладзімір Жылка

Напярэдадні

Ружовая стужка на ўсходзе,

Як сцяг пераможнага дня;

І мроіць аб светлым прыходзе

Пярэдадня змрок-цішыня.

 

Халодныя, светлыя росы,

Спакой, нерухомасць і сон;

Здаюцца траве ўжо пракосы

І косаў сярэбраны звон.

 

Ў амшарах, балотах, лагчыне

Бялявы, празрысты туман;

А неба - глыбока і сіне,

А неба - бязмежны дыван.

 

І лес у чаканні бязмоўным

Зялёнай жывою сцяной

Стаіць, маліцвеннасці поўны,

Ўрачыста, як на мшы святой.

 

Зацвіркала першая птушка,

І ветрык павеяў свяжэй.

Ружова-ядвабная стужка

Палае ярчэй і ярчэй.