Валеры Маракоў

Перада мной напружаная зала

Перада мной напружаная зала

Ў чаканнi слоў бунтоўных i жывых.

Вам, хто прайшоў Кастрычнiка навалы,

Не вешаць долу гордай галавы.

Ўстае вясна ў разгары светлых гiмнаў,

I чэзне дым з жыццёвых берагоў…

Вас шмат такiх — i ласкавых, i дзiўных,

З мяцежным сэрцам, грубаю рукой…

Я вам прынёс, бунтоўным i вясёлым,

Напеў палёў шырокiх, залатых,

Дзе ў новы час, ў разгары новай долi

Жыццё па-новаму красуе маладых…

Вакол так многа веры, парыванняў,

Так многа песняў сонечнай вясны.

Дык, дарагiя, любыя, — вiтанне

Вам сына новай стараны…

Сцiхаю я… Ў грудзях не цiхне бура.

I ў зале выбух сотнi галасоў…

О, я таксама з новаю культурай

Iду адною з вамi паласой,

Каб несцi сцяг змагання, перамогi,

Гарэць iмкненнем юных i жывых…

Якi уздым! Як сэрца б’е трывогу!

Як горда ўзнята ружа галавы!..